elmas
@elmys
kitaplarin en iyi dost oldugunu ogrendigimden beri okuyorum
bazen aklıma Dogan Cüceloglunun şu sözü geliyor "annen yok. kimsen yok" annemin bu hayatı dilediğince yaşamasını isterdim cümlesi yankılanıyor icimde. bazı olaylar öyle bir yumru olup oturuyor ki içimize derin bir nefes alamıyoruz. bu hayatta basimiza gelen her sey bize yepyeni seyler ogretiyor ogretirken cigerimizi delip geciyor ama. buyudukce hayati ogreniyorsun bazen cocuk olmak istiyorsun sadece cocuk. her gecen gun degisiyorsun olgunlasiyorsun eski sen olamiyorsun hayata farkli bir gözle bakıyorsun. hayat diyorsun iste hayat.. cok agliyorsun cok uzuluyorsun bagira bagira agliyorsun neden diyorsun neden. o gecelerin sabahı da oluyor ama. hayat cok kisa hicbir seyi ertelemeyin icinizden geldigi gibi yasayin ufak tefek seylere üzülmeyin kırmayın kimsenin kalbini bir de benim icin annenize kocaman sarılın🤍
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!