Kitap, çok sevdiği teyzesinin vefatıyla başa çıkmaya çalışan Clementine'ın teyzesinin dairesinde yedi yıl öncesinde yaşayan bir adamla karşılaşmasını anlatıyor. Açıkçası ilk kez gördüğümde kitabı çok seveceğimi biliyordum. Keza çevrilmesini de dört gözle bekledim. Okuduğum incelemeler biraz hevesimi kaçırsa da ben, yazarın okuyucuların baskınlığından şikayet ettiği yas sürecini çok doğru ve dozunda anlattığını düşünüyorum. Kitabın sonuna eklediği 'okuyucu rehberi' kısmında kendisinin de benzer bir deneyim yaşaması sonucu kitabı revize ettiğini öğreniyoruz ki, bu da okuduklarımızı çok daha anlamlı kılıyor. Karakterlerin gelişim hikayelerini sevdim. Tek şikayet edebileceğim nokta, Clementine'ın yedi sene önceki Iwan'la geçirdiği vakit, benim hayal ettiğimden çok daha azdı. Onların o hallerini çok daha fazla okumak isterdim. Ama günümüzdeki hallerini okumaktan da çok keyif aldım. Sonu da keza tam da hayal ettiğim gibiydi. Üzerinden biraz vakit geçtikten sonra kitabı bir daha okuyacağımı söyleyebilirim. Bunlar benim görüşlerim, allayıp pullamam sizi yanıltmasın çünkü romantik kitapları ÇOK sevdiğimden objektif bir yorumlama yapamadığımı biliyorum. Kitap, olay örgüsünden bağımsız benim içimde çok doğru yerlere parmak bastığı için verebileceğim en yüksek puanı verdim. Kesin çok beğenirsiniz diyemem ama bence bir şans verilmesini hak ediyor.