güzel miydi?
evet güzel olmasına güzeldi ama bu o kadar önemsiz bir ayrıntıydı ki benim için.
başına bir şey gelse,yüzü değişse,hatta çirkinleşse bile ona olan duygularım değişmezdi.güzellikten çok daha farklı bir şeydi beni ona vurgun kılan.
anlatılamaz,dile söze gelemez bir şey;bir hava,bir tavır,sesindeki ince bir kırılma,dudaklarının kıyısındaki hafif bir gölgelenme,gülerken çenesinde oluşan küçük çukur...
bunların hepsi,hepsi çok güzel şeylerdi.Daha da önemlisi,adeta ruh ikiziydik.ömür boyu içinden çıkılmayan,her anın lezzetiyle dolup taşan bir sığınaktı,birbirimizde bulduğumuz.
iki tür yalnızlık var hayatta
yalnız başına olmak başka,yalnızlık çekmek başka.
yalnız başına olmak beni hiç rahatsız etmezdi.
tam tersine yalnızlığım beni ben yaptı diyebilirim.
daha güçlü olmayı öğretti.
kendi kendime yetmeyi öğretti.