onur h.
@elysionur
Akşam güneşin batışını izlemek ozelliklede deniz kenarindaysam hayata dair umutlarımı yeşertiyor, hayata dair bir şeylere bağlılığımi azaltıp her an bir damla su gibi okyanusa karışıp yok olabileceğim aklıma geliyor..
Her gece bir karanlığın ortasina doğru sürükleniyorum. Tırnak izlerim yerlerde, adeta kazıya kazıya özgürlüğüm elimden alınmış ve bir gün sürüklendiğim yerden geri cikamayacagim diye korkuyorum.
Acaba gerçekten ben mi yanlış yapıyorum, yok yapmıyorumdur ya herhalde diyerek iç çatışması yaşıyorum..