Dilan
@emandilo
Toprakta gezen göğsüme toprak çekilince
Günler bu heyulayı da elbet unutur
Rahmetle anılmaktır elbet ebediyyet
Sessiz yaşadım kim beni nerden bilecek
Reklam
Severim toprağı. Bu sessiz, mütevazı, sakin deli şeyi, dedi. Hayat bundadır işte. Biz canlı mıyız bunun yanında? Onun için bundan yapıldık, derler.
Ekmek parçalarını daha denize düşmeden yakalayan, acı acı bağrışan, kırmızı gözlü martılara dağıtacak ekmeği. Açlıktan ölse insanoğluna vermeyecek. Verirse adam olmaz. İnsanoğlu hak etmeli, hak!
-Ulan! Serserilikten vazgeçmedin gitti.
Serserilikten değil, kendimden vazgeçtim ama dert anlatamıyorum.
Reklam