seni istiyorum ve biliyorum
asla koynuma almayacağım
sen o aydın ve pırıl, pırıl gökyüzüsün
ben bu kafeste bir tutsağım
kara ve soğuk parmaklıklar ardından
-Furuğ Ferruhzad
Üzgünüm,
üzgünüm...
Balkona çıktığımda
gecenin gergin cildi çarpıyor parmaklarıma...
Kimse çıkarmayacak beni güneşe,
kimse buyur etmeyecek beni kırlangıçların sofrasına...
Uçmayı hayal edip duran kuş şimdi ölmek üzere.
-Furuğ Ferruhzad
Dünya birkaç saniyeliğine durmustu onu görünce. Soğuk değil ama sevgi durdurabilirdi zamanı... Sevginin yapamayacağı hiçbir şey yoktu bu dünyada. Sevgi, dünyanın önünde eğlenilecek tek duyguydu. Hiç unutmayın, olur mu? Bence olur...