emilia
@emilia_
a tortured poet, actually an alien.
Şu anda okuduğu kitap
"Yenilgi hissinin verdiği ıstırapla omuzlarım çökerken, bulunduğum ortamın gerçekliğini kabul etmeyen göz kapaklarım kendilerini kapatırken, içimdeki yeşeren öz kurumaya başlamışken, "fazla düşünmekten" bitap düşmüş zihnim artık uyuşmuşken, ruhumun üzerinde durduğu nota yaşamınki ile uyuşmuyorken, nasıl dönerim hayatın durmaksızın gürleyen akıntısına, o akıntının dışındayken?"
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Çünkü benim için içimde yaşanan duyguları ve düşünceleri kelimelere dökmek demek; dünyanın, yaşamın ve insanların sarsılmaz gerçekliklerinin anlamlandırılmaya çalışılması, en sonunda ise, her şeyi açıkça görüp fark ettiğinde, sonunun nasıl olacağına ya da o duruma veya insana nasıl bakacağına sadece 'senin' karar verebileceğini anlamakla insan iradesinin baş döndüren büyüsünün farkına varmak demek."
"Kafasında yaşadığı büyülü yer onun gerçek yuvasıydı. Fantastik bir dünyaya aitti o. Bu sadece büyü yapabilen, olağanüstü yaratıklardan oluşan bir dizi hikaye demek değildi. Onun için 'fantastik' bir dünya demek, insanoğlunun sınırlandırmalardan mahrum bir şekilde yapabileceği, yaşayabileceği ve aslında insanların ruhunun derinliklerinde yatan o tatlı, yumuşak ve kanını kaynatacak sıcaklıktaki güçlü duyguydu.
Ve doğrusunu söylemek gerekirse, bunu hissetmek için her şeyi yapardı."
"Üzerinde durduğum duygu, düşünce ve vücut durumu gerçekçi yaklaşımlarla çözülebilecek veya açıklanabilecek iken, kalbim ve zihnimi bağlayan o düğümün ilmikleri çözülmeyi reddediyor. Ve bendeniz, hayatın karamsarlığını, umutsuzluğunu ve belirsizliğini tümümle kabul edip olduğum yere ıstırabın keskin çivileri tarafından gömülüyorum."