Kütüphane, çalışma masası, amfi çok kıymetli vasatlardır. Eğitimin esasını buralar oluşturur. Kitap, laboratuvar, ders olmazsa olmazdır. Bunların değerini tartışmak bile abestir. Ama bu imkanlar ve vasatların tamamına, bir avarelik görgüsü de eşlik etmelidir, demek istiyorum. Oralarda edinilmiş teorik müktesebatı doyma noktalarına kadar taşıdığımızda, bedenin de zihnin de ihtiyaç duyacağı kaçış planları olacaktır. Eğer biz bize katkıda bulunacak bir avarelik görgüsünü edinebilirsek, bu kaçışlar, teorik olanı heba eden değil, besleyen imkanlara dönüşecektir.