Emin Yılmaz
@eminyilmaz1
5 okur puanı
Ekim 2018 tarihinde katıldı
…hepimiz yaşamaya mahkûmuz ve mümkün olduğunca az acıyla yaşamamız gerektiğini düşünmeliyiz.
Zaman zaman kendimi mutsuz hissettiğim de bunun nedeni kendimi olduğumdan farklı olarak kabul etmem ve sonra diğer insanların acılarına ve sıkıntıları için kederlenmemdi. Örneğin kendim profesör olamayan ve derslerini dinlemeye kimsenin gelmediği bir öğretim görevlisi olarak gördüm; ya da bu Filistinli‘nin hakkında kötü konuştuğu ya da yüz karası dedikoducunun hakkında dedikodu yaptığı biri; ya da tutkun olduğu kız tarafından dinlenmeyen bir sevgili; ya da hastalığı yüzünden evde kalan bir hasta; ya da benzeri mutsuzlukları olan diğer insanlar. Ben bunların hiçbiri değildim. Bütün bunlar benim bir süreliğine giydiğim ve sonra bir başkası için çıkarıp attığım paltonun yapıldığı şeylerdi.
“Nazik ol, ancak o zaman başkalarını yönlendirebilirsin” dedi Pam. “Tıpkı balmumunu erittikten sonra işleyebilmen gibi.”
Gözle görülür sonlar her zaman fren yapmamıza neden olur.
“Göreli mutluluk üç kaynaktan gelir: kişinin olduğu şey, kişinin sahip olduğu şey ve kişinin diğerlerinin gözlerinde temsil ettiği şeyler. Schopenhauer bizim ilkine odaklanmamızda ve ikincisiyle üçüncüsüne -sahip olunanlar ve şöhretimiz- güvenmememiz gerektiğinde ısrar eder, çünkü o ikisi üzerinde kontrolümüz yoktur; bizden alınabilirler ve alınacaklardır -tıpkı seni kaçınılmaz yaşlılığının güzelliğini elinden aldığı gibi. Aslında ‘sahip olma’nın tersine bir etmeni vardır, der -sahip olduğumuz şeyler çoğu kez bize sahip olmaya başlar.”