Emrah Özel
@emirbilal25
Şu anda okuduğu kitap
Ayın on dördü…1000Kitap
Ayın On Dördü’nü az önce bitirdim ama kafam karışık. Beğendim mi beğenmedim mi hâlâ tam emin değilim, öyle garip bir yerde bıraktı beni.
Refik Halit Karay’ın Türkçesine zaten diyecek bir şey yok; o eski İstanbul’u, mehtaplı geceleri öyle bir anlatıyor ki sanki o nemli yaz gecesini gerçekten yaşıyorsun. Dil su gibi akıyor, orası kesin. Ama karakterler beni bir noktadan sonra biraz sıkyı açıkçası. O bitmek bilmeyen kıskançlık krizleri, "Rayiha da Rayiha" diye sayıklamalar... Bir yerden sonra "e hadi artık ne olacaksa olsun" dedim.
Polisiye beklentisiyle girince de biraz ters köşe yapıyor insanı. Yani öyle "katil kim, ipucu nerede" gibi bir derdi yok kitabın; daha çok o karakterlerin takıntılı hallerini, iç dünyalarını önümüze seriyor. Olayın farklı kişilerin gözünden parça parça anlatılması bence kitabın en iyi tarafıydı, en azından "diğeri ne düşünüyor?" diye merak edip devam ediyorsun.
Özetle; kötü kitap asla değil, yazarın kalemi zaten efsane ama benim favorilerim arasına girer mi, sanmıyorum. Arada kalmak isteyen buyursun okusun. :)
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Gazap Üzümleri...1000Kitap
Fareler ve İnsanlar'ı o kadar sevmiştim ki, Gazap Üzümleri'ne de aynı beklentiyle, büyük bir hevesle başladım. Konu aslında tam benim kalemim; haksızlığa uğrayan insanlar, bir ailenin ayakta kalma savaşı falan ama ne yalan söyleyeyim okurken çok zorlandım. Özellikle o bitmek bilmeyen uzun betimlemeler ve bazı bölümlerdeki ağır diyaloglar bir yerden sonra beni hikayeden tamamen kopardı. 250. sayfaya geldiğimde hala o beklediğim hızı yakalayamayınca, kendimi ister istemez bazı yerleri atlayarak ve hızlıca geçerken buldum. Haliyle karakterlerle de o beklediğim bağı bir türlü kuramadım; mesela Noah nehirde kalıp aileden ayrıldığında o üzüntüyü tam hissedemedim çünkü metnin o yavaşlığı beni çoktan yormuştu. Kitabın sonu gerçekten akıl almaz ve çok güçlü bir mesaj veriyor, ona diyecek sözüm yok ama o finale ulaşana kadar verdiğim o "sabır sınavı" maalesef aldığım tadın önüne geçti. Kısacası konusuna ve anlatmak istediği o büyük meseleye saygım sonsuz ama üslup olarak beni içine çekemeyen, biraz "bitirmiş olmak için" okuduğum bir eser oldu.
Arkadaşım Menderes...1000Kitap
Bu kitabı bitirdiğimde şunu anladım: Tarih kitaplarında okuduğumuz o 'soğuk' isimlerin aslında bizim gibi etten kemikten, korkuları ve heyecanları olan insanlar olduğunu bazen unutuyoruz. Samet Ağaoğlu, Adnan Menderes’i sadece bir siyasetçi olarak değil; bir dost, bir çalışma arkadaşı ve her şeyden önce bir 'insan' olarak anlatmış. Sanki Samet Bey yanınıza oturmuş da eski bir dostunu yad ediyormuş gibi bir havası var. Siyasetin o sert yüzünden ziyade, bir insanın portresini okumak isteyenlere kesinlikle öneririm. Bittiğinde insanda biraz buruk, biraz da derin bir düşünce bırakıyor. 
Arkadaşım Menderes
Arkadaşım Menderes