Güzelsin sevdiğim, herkes gibi. Fakat seni ayıran bir şey var sende, benden midir bilmediğim. Sanmıyorum ki benden olsun. Ben hiç bu kadar güzel görebilir miyim?
Sana anlatamadıklarımı duvara ve yastığıma anlatmaya başladım. İçimde tuttukça çürüyor, dışarı vurdukça deli sanılıyorum. Ben, sana düşüyorum. Gitgide, tüm meylim sana doğru. Ağırlık merkezim bile sen olmuşsun sanıyorum. Üzerine düşüşüm belki de bu yüzden. Bilmiyorum....
Bazen bir şarkı hatırlatır seni. Öyle hiç yoktan var olursun birdenbire, tıpkı sevgin gibi. Üstelik yalnız da değilsindir, derin bir özlem ve bolca hüzün vardır hep yanımda.