Hayatına doğru insan girdiğinde bedenin rahatlar.
Uykun düzelir,kalbin sakinleşir,
Enerjin yükselir,huzur bulur
dopamin,serotonin,oksitosin ve endorfin hormonlarin coşar.
Hayat enerjini besler.
Ve ruhunu besleyen her şeyde kendini bulursun.
Hep bir yere gidecekmiş gibi azade ve özgür ama kocaman bir gölün içinde bir yere gitmeden yaşıyoruz. Hayatta böyle bir şey.
Hep bir yerlere gidecek gibi duran, yalnız ve bir yere gitmeyen bir çiçek.
Bütün bir hayatın özeti belki de bu.
Evet, bizlerde öyle değil miyiz?
Bazı melekler bir trajedinin önüne geçmek için kısa süreli olarak insan vücuduna girerler. Sonra da yardım ettikleri insanlar teşekkür etme fırsatını dahi bulamadan ortadan kaybolurlar. Ancak tüm hayatlarını insan vücudu içinde yaşamayı seçen Bedenlenmiş Melekler de vardır ve muhtemelen tasavvur edilebilecek en değerli ışık elçileri arasındadırlar.