* Nankörlere, iyilik eden ahmaktır.
*Halk arasında her kimin dili tatlı olursa dostlarıda çok olur.
*Esas olan sözü yerinde söyleyebilmektir. Yerinde söylenmeyen söz, velev ki tatlı dahi olsa, acı ve çirkin görünür.
*Kalabalık arasında kimseyi öğütleme.
*İyiliğe ve kötülüğe hemen sevinme ve üzülme, çünkü akıllı kişiler, olur olmaz şey için kendilerinden geçmezler ve değme yel ile sarsılmazlar.
*Halkın adını, şanını, malını ve mülkünü gözetleme. Bilgisini ve hünerini gözle.
*Sıradan kişilerin katında övülen, ileri gelenlere maskara olur.
*Âlemde olan bütün hünerleri öğrendim deme. Böyle demek bilgisizliğin ta kendisidir.
*Bilginle gururlanma, ne zaman sana bir işi düşse, akıllı bir kişiye danışmadıkça o işi işleme. İki gözle görmek bir gözle görmekten daha iyidir.
Sayfa 45 - lacivert yayınevi. ilk 45 sayfadan alıntılar.