O’nda kaybolan , kendi benliğinden kurtulur. Zaten kendisinden kurtulamayan O’nunla vuslata eremez! Öyleyse bırak silinmekten bahsedip durmayı da haydi sil kendini ! Ver şu hayatını da , artık arama daha bir şey ! Zira ben, insan için kendini kaybetmekten daha büyük bir mutluluk bilmiyorum !
Aslında sen birazcık çamurla kanın karışımından ibaretsin! Bunun ikisi de haram! Şu garip hâle bir baksana !
Kan ki sana en yakındır, o bile senin için murdardır ve kirlidir! Senin kalbinden uzakta ve duyulur âleme yakın her ne varsa elbette murdar ve de kirlidir! Sen içindeki bu murdarlığı gördüğün hâlde, nasıl olurda böyle kayıtsız ve gâfil kalırsın ?