Evrim Özkan
@emozkan
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kamp leş gibi kokuyordu. Koğuşların ahşap duvarlarına dayanmış duran dizanteri hastalarının dışkıları ile doluydu; kimse onlara bakmıyor, kendi pisliklerinin içinde yerde öylece duruyorlardı.
"Kızımı gömmeye kimse yardım etmeyecek mi" diye bağırıyordu kadın yerden.
Kimsenin gücü yoktu ve artık çözümü olmayan bir şey için kimse kılını kipirdatmayi makul bulmuyordu.
Auschwitz'de herkesin aklı fikri gitmekte, oradan sonsuza dek uzaklasmaktaydi. Eve dönmekten başka hayalleri , duaları yoktu.
Eşim diye sordu Liesl kısık sesle. Kötüleşti mi?
Öldü.
Bir hayat şu kısacık kelimeyle nasıl sönebilirdi. Birkac harfe nasıl bunca kahir sığabilirdi.
Girip onu görebilir miyiz? Diye sordu Liesl
Üzgünüm çoktan götürdüler onu.
Tahmin etmeleri gerekirdi. Cesetleri sabahın ilk saatlerinde toplar yük arabalarına istifler ve fırınlarda yakmaya götürürlerdi.