melike
@emptybattle
“ah, miss woodhouse bilseniz, ara sıra yalnız kalmak ne büyük mutluluk!”
Reklam
insanın kafası işlek, içi rahatsa hiçbir şey görmese de olur ve ancak kendi istediğini görür.
insan tabiatının, ilginç durumdaki kişilere tuhaf bir yaklaşımı vardır; evlenen ya da ölen gençlerin arkasından her zaman iyi konuşulur.
dinin ana amacı, insana nasıl öleceğini öğretmek değil, nasıl yaşayacağının yollarını göstermektir.
çoğu kez yoksullara acırız öteki dünyaya uğurladıkları akrabalarının matemini tutmaya vakit ayıramadıkları, en ağır acılarını çekerken bir taraftan bir sürü iş yapmak zorunda oldukları için; oysa hareketli bir koşuşturma en derin kedere karşı en iyi ilaç, umutsuzluk karşısında en etkili tedavi değil midir? sert bir avutucudur belki: hayatın zorluklarıyla cebelleşmek insana ağır gelebilir - hele de yaşamdan hiçbir tat almadığınız bir sırada, kalbiniz kırıkken, ruhunuz bir köşeye saklanıp doyasıya ağlamak için çırpınıyorsa, bir sürü işle baş etmeye çalışmak özlediğimiz sessizlikten daha iyi değil mi? bir sürü sıkıcı teferruatla uğraşmak üstümüze çöken korkunç kederle baş başa kalmaktan evla değil mi? üstelik, bir sürü iş güç, türlü kaygılar, sıkıntılarla baş edebilmek için umuda ihtiyacımız var - en azından can sıkıcı görevlerimizi, gerekli birtakım projeleri hala yola koymak, daha beter sinir bozucu olaylardan kaçınmak için umut gerekir.
Reklam