“Her yarayı bir yara bandıyla kapatabileceğini düşünüyordu.Oysa yara bandı bazen insan,bazen bir şehir,bazen tek bir sözcük olabilirdi.”
Sayfa 94
Yanılırız hep. Ev ne bir çatının altıdır ne de başka biri. Ev, insanın kendisidir. Sen evsin ve kalbin nerede atıyorsa, orada, evindesindir.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Hayat, hayallerini erteleyebileceğin kadar uzun değil. Mızmızlanmak yerine hayallerine ulaşmaya harca zamanı. O zaman mutluluk elbet çalacaktır kapını."
En çok yolları seviyordum.
Yollar zararsızdı.
Çünkü buradaki insanlar sizden nefret etmiyor, size zarar vermiyor ve açığınızı aramıyordu.
Aksine canınızı yakan ne varsa bildiğiniz yerlerde, tanıdığınız insanların arasında yaşanırdı.
Bir yabancı asla incitmez seni.
Kalp her daim, sevdiğin insanlar tarafından kırılmaya mahkûmdur.