Bu günleri görerek ve hissederek ne güzel söylemiş, Dostoyevski.
“Elbet geçecek bu günler.Yine dost kahveleri içilecek.
Sevgililer sahilde yürüyecek, yaşlılar sokakta.
Çocuklar parkta korkusuz oynayacak.
Özlemler büyük, gönüller yorgun.
Elbet bu da bitecek...
Uzak kalıp gidemediğimiz sarılamadığımız kim varsa...
Elbet bir gün buluşacağız.
Bir gün uyandığında güzel bir gün göreceksin.
Güneş olacak!
Ve her şey yeni, değişmiş
Ve parlak olacak!..”