Babası çocuğu yanına çağırdı.’’Hani seninle uzunca konuşmuştuk.Sen uçurtmanın evini sormuştun.Ben de sana cevap vermiştim.O zaman bu cevaba kuşların evini de eklemiştim.Kuşların evi doğadır.O zaman yapmamız gereken bu kuşu da evine bırakmak.’’
KUDÜS’Ü HATIRLA
Ne zaman gök kubbede seyretsek maviliği,
İçimize neşe dolar, ümit dolar.
Ne zaman koşsak deli taylar gibi,
Yürekciğimiz nefes ile kavga eder.
Zaman gider zaman gelir,
An gider an gelir.
Gidişlerde, gelişlerde sen sen ol gönül evim,
Her lahza Kudüs’ü hatırla.
Kudüs unutulmuş tarihimizin bir nişangahı,
Kudüs vahdet isteyen müminlerin namazgahı,
Kudüs İslam davasının kilitli karargahı.
Sen sen ol inanan mahzun kalbim,
Her dem Kudüs’ü hatırla.
Kudüs’ü hatırla ki,
Ecdada, İslam’a hizmetkar olasın.
Küffar karşımızda putlarıyla duruyor,
Kuşatmış bizi içerden içeri.
Yıkmış kalemizi, eylemiş viran;
Belli saikler gark olacak bir gün,
Yeniden intibah edeceğiz toprağımızda.