İki çocuğu beslemenin büyük sorun olduğu o dar günlerde kim bilir neler çekiyordu anam!Çektiklerini kimseye duyurmuyordu.Bir gün,üzerinde üç beş tanesi kalmış bir üzüm salkımı aldı eline,''Bu da bana dönmüş!''dedi.Duygularını dile getiremiyor,böyle benzerlikler kurarak dışa vuruyordu sıkıntılarını.
Bu kez,belli etmeden,babam olmadığını bile bile,babama benzer adamların giysilerine sürtünerek geçiyorum yanlarından.Yüreğimin bir yerlerinde gizlenmiş baba sıcaklığını anımsamama bu da yetiyor.