Senay
@endulusavlusu
54 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Kuteybe, Suriyeli Arap çocukların iki arada bir derede kalmışlıklarını çok net ifade eden bir örnekti. Kılık kıyafeti, dünya görüşü, hatta dinî pratikleri bakımından tam bir Batılı gibi yetişen, ama isimleri ya da tenlerinin rengi ile Doğulu olduklarını haykıran çocuklar... Yaşadıkları Ülkenin siyaseten içine düştüğü darboğaza eş sıkıntılar çeken gittikleri yerlerde kabul görmek için kültürel kimliklerini soyunan çocuklar...
Reklam
Ne yaptığını bilen kararlı, istikrarlı, mutedil, gerçekçi... Bir Müslüman'da olması gereken hangi özellikler varsa bu kardeşimizde mevcuttu. Onu dinlerken aklımda Kur'an'ın şu ibaresi dönüp duruyordu "...Bu Allah'ın ihsanıdır ki onu dilediğine verir..."
İslam düşmanlarının ilk saldırdığı müessese, vakıf müessesesi oldu. Çünkü Vakıf müessesesini tahrip ederlerse ilmi tahrip edeceklerini çok iyi biliyorlardı. Neticede de öyle oldu ilim talebelerine yardımcı olan, onları barındıran vakıf kurumları ortadan kaldırılınca, ilimler sahipsiz kaldı. Ve İslam dünyasındaki gerileme çöküşe dönüştü.
Bir yandan da şunu düşündüm: Eğer o adam, "ancak salih amellerin fayda edeceği zor bir günde" bu 10 liranın - benim adıma ödediği yol parası- karşısına çıkacağına inanmasa benim gibi ilk ve (son defa) gördüğü birine yardım eder miydi? "İman bu işte!" dedim kendi kendime.
Bu minicik hatıra o günü zihnime mıh gibi kazıdı ve hiç çıkmadı. Sonraki yıllarda ufacık bir taşra kasabasında kendi halinde yaşayan bir kadının İslam coğrafyasının başka yerlerindeki gündemleri kendi gündelik hayatının rutini içerisinde böylesine doğal bir şekilde yerleştirivermesindeki rikkat beni hep şaşırtmaya devam etti. Birimizin acısı, hepimizindi. Bir damar bizi çağırıyordu başka uzaklara. En alakasız görünen bir vesileyle de olsa o damar hiç kaybolmuyordu.
Reklam