Son 5 sayfasını okuduktan sonra kitapla barışabildim.
Yazarın düşüncesi, vermek istediği sosyal mesaj güzel ama bunu anlayana kadar kitaptan ben kaç kere sıkıldım; yazar onlarca sayfada bir liseli gibi, sevdiği erkeğe duyduğu hayranlığı kaç kere gereksiz yere tekrar ve tekrar anlattı...
Aşk olduğu erkeğin kokusundan, boyundan, postundan bahsetmeye giriştiği her sefer "yine mi" diye düşünerek sayfaları atlayarak buldum kendimi. O sayfalar çıktıktan sonra da zaten kitaptan 60 sayfa anca kalır.
Hepimizin acılı bir aşk hikayesi var elbet, ama bu hikayenin bir ergen günlüğünden çıkıp çok satan bir kitap haline dönüşebilmesi için biraz daha pişmesi gerekirdi.
Bu amatörce, hafif tarzdan da hoşlananlar var elbet ama benim beklentimi karşılamadı.