Reklam
ama yazgısını yaldızlı çokomel kağıtları gibi tırnaklarıyla düzeltemiyor insan.
bazen sevinince annem gibi rengarenk reçeller dizerim kalbimin raflarına.
olanlar oldu Tanrım, bütün bu olanların ağırlığından beni kolla.
yapıştırsam da parçalarını hayatımın, su sızdrıyor çatlaklarından.
Reklam