Gitgide yalnızlaşan, içine kapanan, çevresinden soyutlanan, iletişim olanakları daralan bir insanlık var karşımızda. Bu büyük kitle nasılsa kendisine bir yol bulacaktı. İçerdiği bütün soğukluk ve donukluğa karşın (çünkü arzuyla aramızda artık bir ekran var) internet bu kapıyı aralıyor. Böylece içine girdiğimiz çağ büyük bir ‘röntgencilik’, büyük bir ‘dikizcilik’ çağına dönüşüyor. Çünkü, son kertede internet bize her türlü arzuyu tatmin olanağı sağlasa da bunu sadece görerek yaşama olanağı veriyor. Dolayısıyla, çağımız görselliğin arzuyla olan gizli ilişkisine çok derin bir çentik atıyor, arzunun niçin sadece muhayyileyle ilgili olduğunu internet bize bir kez daha anlatıyor.
Reklam
Kadını ortadan kaldırmanın, onu toplumsal hayata girmekten uzak tutmanın, onun için hazırlanmış olan ikincillik konumunu korumanın en temkinli, en sağlam yolu onun kutsallığını dile getirmek, onun analık gibi kutsal görevleri olduğunu söylemek, onu ‘yücelik’ bahanesine sarıp sarmalamaktır.
Türkiye, bir Ortadoğu kültürü olarak kadından daima korkmuştur. Modernleşmenin kadını teslim alacağını, onu geleneksel olarak içinde bulunduğu kapalı dünyadan çıkaracağını söylemiştir Türkiye’deki erkek egemenliği. Öyle oluncada modernleşmenin ilk metinlerinde modern kadın daima onursuz, ırz korkusundan uzak, etinin baştan çıkarıcılığına karşı koyamayan, daha doğrusu modernitenin aldatıcılığına etiyle yanıt veren bir varlıktır. Bu da bir görüntü sorunudur. Çıplaklık ve onu vurgulayan giyim kuşam yöntemi de, ondan kaçmanın bir aracı olan tesettür de son kertede bir görüntü meselesi olarak geliyor önümüze.
görme biçimlerinde de böyle bir bölüm vardıİnsan ve Toplum
Feminist sinema çalışmalarını başlatan makalesinde, Mulvey, izlemenin, özünde erkek egemen bir eylem olduğunu belirtiyordu. Bir tür röntgencilikti izlemek ve dibinde de Freud’un geliştirdiği kuramlar yatıyordu. Röntgencilik, bir özdeşleşme sorunuydu. İnsan izletme ve izleme (teşhircilik/röntgencilik) eylemlerini kendi öznesi üstünden yaşıyordu. Bunları harekete geçiren de elbette arzuydu. Hatta, bir adım ötede, bütün bu olgularla iç içe geçmiş olarak yatan duygu öz severlik, yani narsisizmdi. Çünkü, narsisizm aşık olunan fakat asla ulaşılamayan, karşılaşıldığında yitirilen bir aşktı. Sinemada da buna benzer karmaşık bir süreç yaşanıyordu.
İnsanları kusma hastalıklarına zorlayan, hayatı onlara zehir eden zayıflık, zayıflama tutkusunun, spor yapma adı altında erkekleri kan, ter ve gözyaşına boğan vücut geliştirme çabalarının tamamı güzel kadına-yakışıklı adama erişebilmek içindir, Antik Yunan’dan bu yana süregelen Rönesans estetiğinin canlandırdığı, Batı’nın egemen ideolojisiyle neredeyse bilinçaltımıza yerleştirdiği altın oranlara dayalı, ideal tipe yöneliktir. Kısacası, doğallık artık söz konusu olmaktan çıkmış, yerini bir aldatmaca almıştır.