zayıf, çelimsiz ve sonbaharın hezimetine uğramış kuru bir dalın, hararetli, sert bir rüzgarla savrulduğu gecelerden birindeyim; dal rolünü üstlenmişim.
o anın içinde kaybolmaya yeminli tavrimi takınmayı ihmal etmeyerek kimi yerde bir serenatın başrollerinden biri oluyor; bazen maşuk, bazen aşık, bazen yeryüzündeki herhangi bir melodi ve bazen minik bir yağmur damlası yerine geberiyorum.
bir sebebi olmalı.
yaşadığımız her şeyin, bir sebebi olmalı-mı cidden?
bazen bazı şeyler sebepsiz olamaz mı?
birini sebepsizce sevemez miyiz?
her gün tonlarca çocuğun katledilmesinin de mantıklı bir nedeni var mıdır?