Kitabımız 240 sayfa ama bir solukta okunacak kitaplardan değil. Okurken sürekli ara vermek istedim çünkü göğsümde bir ağrıyla okuttu kitap kendini.
Distopya romanı ancak o kadar da uzak değil yaşananlar. Yazılanlar belki yaşandı belki de yaşanacak. Bir annenin eşini kaybetmesiyle sonra da ailesinin yavaş yavaş parçalanmasıyla yaşadığı yokuş aşağı bir düzeni anlatıyor. Bir yandan eşinin döneceğinin, yaşadığının umudu bir yandan da her şeyin eskiye dönebileceği umuduyla ailesini bir arada tutmaya çalışıyor. Yaşananları hem kabullenemiyor hem de yokuş aşağı gitmesine engel olamıyor.
Annenin gözünden hem yaşananlar hem iç dünyası o kadar güzel gözlemlerle aktarılıyor ki siz de yaşıyorsunuz. Yazarın diline alıştıktan sonra okumak zor değil aksine daha akıcı hale geliyor
Dünyanın sonu daima tekrar tekrar gelir ama tek bir yerde, başka yerde değil, dünyanın sonu her zaman sınırlı bir olay olmuştur, ülkenize gelir, şehrinizi ziyaret eder, evinizin kapısını çalar, başkalarınaysa yalnızca uzak bir ikaz olur