Stefan Zweig’in Satranç romanı, insan ruhunun baskı, yalnızlık ve totaliter rejimler karşısındaki durumunu ele alır. Dr. B., tecrit altında satranca sığınarak akıl ile delilik arasındaki sınırı deneyimler. Roman, insanın düşünme ve direnme gücünü, yalnızlıkla başa çıkma yollarını etkileyici bir şekilde gösterir. Kısa olmasına rağmen derin anlamlar içeren eser, insan psikolojisinin sınırlarını evrensel bir dille anlatır.