Şu kadın yırtılan fotoğrafı onarırım dediğinden beri kafam karıştı. Ne onarılır ne kırık dökük kalır ben de bilmiyorum ya işte. Belki şimdi yazarak onarmayı deniyorum.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Boş sayfaya bomboş bakıyorum. Ne bakıyorsun yaz, diyor. Boş sayfalar konuşur mu? Konuşuyor. Kimseyi duymak istemiyorum ama bomboş beyaz sayfayı duyuyorum. Bırak, diyor. Bırak iyiyi kötüyü ayırmaya çalışmayı. İçinden geldiği gibi yaz gitsin. Atacaksın beni nasıl olsa. Tamam, diyorum. Mektup yazsam olur mu? Cevap vermeden bekliyor. Cevaplar boş sayfalarda değil. Kimde var ki? Sorular var. Çok soru var. Cevapsız.
Gözlerindeki hüznü kapatmak için çizilmez mi gülen devasa ağızlar palyaçolara? Bunda hüzün falan yok. Hiç komik de değil zaten. Çocuklar neden saçma sapan şaklabanlıklara gülsün ki? Kim öğretiyor onlara düşene gülmeyi ayrıca?