Ben Ayşegül, 14 yaşında bir okurum. Sizler de okuma serüvenime eşlikçimsiniz:)
Hesabım (https://1000kitap.com/nisabintmuhammed) ablam tarafından yönetiliyor.
Bırakma; yüreğinden geçenleri duyarım
Bırakma; sakın beni gölgeme doğru yöne!
Bırakma; bu sevdayı ben hep sana uyarım
Bırakma; sonsuzluğa doğru açılır tünel...
Bırakma; bu şairin tut artık ellerinden
Bırakma; gayetinle dolup taşsın okyanus
Bırakma; kader deyip, anlarım hallerinden
Bırakma; boşuna mı söyledi bize yunus...
Bırakma; dayan biraz, görünse yolun sonu
Bırakma; güneş doğar vuslat gelir, kim bilir!
Bırakma; umudumu inan ki mühim konu
Bırakma, yaradan'ın gücüne gidebilir...
Güneş doğar, ay doğar döner kainat
Bilmiyorum kim bilir nerde ruhumun sesi?
En zor zamanlarında sevdam yüceltir kat kat
Ne kadar zordu meğer yokluğun ceremesi
İçim sızlıyor arada bir
Ya bir daha göremezsem seni!
Ya bir daha elini tutamazsam
O sevdiğin ağacın altında
O kadar benimsediğim her şeyini
Korkularım seninle...
Uzaktan da olsa hasretin büyük
Sevdan işlemiş gönül merkezime
Unutmak mı asla,
Senden yadigar taşıdığım bunca yük
Ve bütün yanlışların içinde
Doğrularım seninle...
İsmin yeter bu aşkın yurduna
Sonsuz bir cenneti düşlemek hayalim
Rabbimin ol demesiyle
Anlatma her şey ona-buna
Her gece olduğu gibi
Uykularım senınle...
Rabbini hatırlar, birazcık dayan
Yer ile gök titrer halime ayan
Bir yetimin saçlarını okşayan
Kimi görsem öyle kaldım, güldüler
İhlas kaybolursa musibet gitmez
Bozuk midelere bu dünya yetmez
İnsanın etiği saymakla bitmez
Derdimi dağlara saldım, güldüler
Dünyada bıraktım dünya malını
Tutuverdim her yaprağın dalını
Dost bildim kendime şiir yolunu
Gözümü yollarda buldum, güldüler
Bir oyun sonrası ortam şahane
Şimdi büyük sanat olmuş bahane
Gördüklerim yeti bana daha ne?
Bir günde bin kere öldüm, güldüler...