Erkan Kıran
@erkankiran01
İçtimai Malûmatlar ve Hususi Maârif Muâllimi
Aksaray
19 okur puanı
Nisan 2022 tarihinde katıldı
Jung derdi ki: “Onları dış dünyada görmek, bilinçdışının sana mesaj iletme yoludur. Onlarla yüzleşirsen, kendi içsel bütünlüğüne bir adım daha yaklaşırsın.”
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
YARIM ŞAİR
Turşusunu kuruyordu cümlelerin,
Sözleri küsmüş bir şair.
Aldı, kırdı bir dizeyi,
En olmaz yerinden.
Yarım kaldı şiir.
Bir sandalye çekti,
Yorgun masasının karşısına.
Yüreğinde bir dolu dert,
Kaleminde, anlatamamanın sancısıyla...
Uğruna yazacak ne kaldı?
Aşk mı?
Çoluk çocuğun elinde maskara...
Ayrılıklar desen,
Önümüzü keser oldu sokak ortasında.
Mutluluklarsa,
Yakında sinemalarda...
Yağmurlu bir gece...
Şair, hayallerden çekti ellerini.
Nasılsa gün doğar diye,
Aydınlık kundaklar dikti,
Karanlığın sinesine.
Gün gelmedi,
Ve kurumadı bulutun gözleri.
Gökyüzünün en ücra kentine,
Persona, Gölge'yi bir mahzene kilitledi.Bu elim olayın tek şahiti küçük çocuktu. Her geçen zamanda mahzen yerin dibine batıyor, çocuk bu uzayıp giden karanlık labirent koridorlarda kayboluyordu. Çaresiz ve yapayanlızdı. Bir gün ışıklar içinden yeşil ve beyaz renk cümbüşleri içinde güzel elbisesiyle, güzelliğiyle baş döndüren bir kadın çıka geldi. O Animeydi. Başında çiçeklerden yapılmış bir taç vardı. Çocuk onu görünce tanıdı, sırrı Animeye ağlayarak anlattı. Anime de diz çöküp çocukla ağladı. Çocuk anahtarları Anime'ye verdi. Anime hemen gidip demir kapıları tek tek açtı. Gölge özgürlüğe doğru koşarak çıkıyordu merdivenlerden, tam ışığa çıkıp karanlıktan kurtulacağına ramak kaldığını sanarken Persona yeniden meydana çıktı, " Nereye gidiyorsun eski dostum?" dedi. Gölge'yi yeniden derdest etti. Persona Gölgeyi Mahzene yeniden götürdü. Ancak bu kez kapıları kimse kilitlememişti ve sır açığa çıkmıştı.
"Bu hayatta en zor iş karanlık bir odada kara kediyi aramaktır. Daha zoru ise karanlık odada bir kedinin olmayışıdır. " Konfüçyüs
Evliyaullahtan bir kimse; Fatih Sultan Mehmet Han hazretlerine, "Sultanım, İstanbul'u bizim dualarımızla aldınız" diyince Sultan hazretleri:" Evet, dualarınız olmazsa İstanbul'u alamazdık amma velakin şu kılıçın da hakkını yememek lazım gelir. "demiş.
Evet bugün Türkçüler günü olabilir, zaten biz de ırkçı değiliz. Nihal Atsız Müslüman değildi, bu sebepten rahmet okumayız. Ama şu kalemine de gıpta etmekten kendimizi alamayız. Kaldı ki insan hayvandan dahi iyi gördüğü meziyeti almalıdır: arslandan cesaret, köpekten sadakat, attan asalet...