Erkan
@erknshn
Şu anda okuduğu kitap
Hitler, Oberalbeg’in bahçesinde huzursuz bir şekilde volta atıyordu. "Ne yapmam gerektiğini hakikaten bilmiyorum. Bu çok zor bir karar. En çok İngilizler ile ittifak kurmak isterim. Ama İngilizler tarih boyunca çoğu kez güvenilmez olduklarını gösterdiler. Onlarla iş birliği yaparsam İtalya ile aramız sonsuza dek bozulur. İngilizler beni sonra yüzüstü bırakır ve iki cephe arasında kalırız."
Bir milletin yanılgısı dünyanın felaketi olabiliyorAlıntı
Bu büyük popülarite oldukça anlaşılır haldeydi. Alman toplumu, ekonomi ve dış politikadaki başarıları bizzat Hitler'e atfediyor ve gittikçe artan bir boyutta, onu güçlü, kendine güvenen ve birleşmiş bir Almanya'ya duyulan derin özlemi en sonunda gerçekleştiren kişi olarak görüyordu.
Yolculuk sırasında Hitler
bana doğru eğildi ve seslendi:"Şimdiye dek yalnızca bir Alman böyle karşılandı: Luther! O ülkeyi dolaşırken insanlar
uzaktan akın eder, onu kutlardı; bugün beni kutladıkları gibi!"
Bu coşku patlamasını, bu sarhoşluğu asla unutmayacağım.Ondan yayılan telkin edici güç beni ürpertiyordu.
Hitler'in Obersalzberg'e yerleşmeyi seçmesi doğaya olan sevgisini gösteriyor gibiydi; ancak bunda yanılmıştım. Güzel bir manzaraya hayranlık duysa da, genellikle bir manzaranın uyumundan ziyade uçurumların büyüklüğüne daha fazla ilgi duyardı. Çiçeklerden pek hoşlanmazdı; onları daha çok dekoratif bir unsur olarak görürdü.
Bu tavrı bana çok cazip geliyordu; çünkü bu kadar çok kişi tarafından tapılan bir adamın başka birine hayranlık besleyebileceğine şaşırmıştım.
Kendini bir mimar olarak gören Hitler, bu alanda bir uzmanın üstünlüğüne saygı gösteriyordu; ancak siyasette asla böyle bir şey yapmazdı.