Eskiden çok iyi anladığım, bana çok doğru gelen bir şeyi, başkası için yaşamanın mutluluğunu artık anlamıyordum. Neden başkası için yaşayacaksın ki? Kendin için bile yaşamak istemezken hem de.
Artık hayalimde canlandırdığım yurt dışı gezileri, sosyete yaşamı, şatafat değil, bambaşka bir şey, kendimizi sonsuz bir şekilde feda ettiğimiz, birbirimizi sonsuz bir aşkla sevdiğimiz ve her konuda hoşgörülü yardımcı olan Tanrı'nın sonsuz varlığından emin olarak köyde sakin bir aile yaşantısıydı.