Sonuç olarak el-ins ve en-nâs sözcükleri genel bir değerlendirme ile muterâdif gibi telakki edilmiş olsalar da yukarıdaki örneklerden de anlaşıldığı üzere her bir kelime kullanım yeri itibarı ile diğerinden farklıdır. İns kelimesi ortaya çıkmak ve gözle görülmek, alışmak ve ünsiyet kurmak anlamı taşımaktadır. Nâs sözcüğü ise sarkmak, sallanmak ve hareket etmek anlamına gelmektedir. İnsân sözcüğünün hangi kelimeden türediği hususunda ihtilaf edilmiştir. Dilbilimcilerin bir kısmı insanın isn kelimesinden türediği görüşünü savunmuş, bu görüşte olanlar insanın yaratılış itibarıyla birbirine ünsiyet kuracak şekilde yaratıldığını dile getirmişlerdir. Bazı dilbilimciler ise insanın nisyân kelimesinden türediğini savunmuşlardır. Bu görüşte olan dilbilimciler insanın unutma yönüne vurgu yapmışlardır.