Izdırabın sonu yok sanma, bu âlem de geçer,
Ömr-i fani gibidir, gün de geçer, dem de geçer,
Gam karar eyliyemez hande-i hurrem de geçer,
Devr-i şâdi de geçer, gussa-i matem de geçer,
Gece gündüz yok olur, an-ı dem â dem de geçer
Güzel yaşantılar veya kendimiz, karakterimizle buluştuğumuz zamanlarda kader bizim için tayin edilmiştir. Orada insanın kendi karakteriyle boğuşması ve kaderden toprak çalması lazım hocam. Kendi karakterine bazen meydan okuması, onunla boğuşması; pervasız ise daha temkinli olması, pısırık ise daha cesur olması lazım. Biraz kendi iradi alanımızı genişletmeye gayret etmemiz lazım.
Siz daha önce Veba adlı romanından bahsetmiştiniz Camus'nün, "en karanlık kışta içimde mağlup edilemeyecek bir yazın olduğunu keşfettim," diye yazar. "Hiçbir zaman tam karanlık değil gece." der Paul Eluard, "Kaybolan Yusuf döner bir gün Kenan'a," der Hafız. Umutsuzluğun içinde umut, zahmetin içinde rahmet, külfetin içinde nimet saklıdır.