Ertap ALTUNKAYNAK
@ertapa
İNSANSANIZ DÜŞÜNECEKSİNİZ, DÜŞÜNMÜYORSANIZ İNSANIM DEMEYECEKSİNİZ.....
Em. Dev. Me.
As.Mzk.Mslk.Yk.Ok.
izmir
istanbul
54 kütüphaneci puanı
48 okur puanıKasım 2014 tarihinde katıldı
O gün sabah işime son verilmişti. Öğleden sonrada televizyonda bir Beyzbol maçı seyretmiştim. Marris topa vurdukça Cincinnati Reds oyuncularının yüzlerinden; duydukları heyecanı anlamak kolaydı. Oyunun bitmesine daha dört devre vardı ama oyuncuların hareketlerinden maçın sona erdiğini sanırdınız. Ve aynı günün gecesi telefon zilinin sesiyle yatağımdan fırlamıştım. Neyse o anda uyumuyor, sadece kurşuni renkteki tavana gözlerimi dikmiş yatıyordum. Bir yandan Elizabeth'in anlattıklarını dinliyor, bir yandan da uyumaya çalışıyordum.
Reklam
Bahis kuponlarını çıkartıp tezgahın üzerine koydum. Bir hesap yaptım. 51,50 Dolarlık bilet satmıştım. Ona parayı teslim edip işimin başına döndüm. Ortalığı temizlemeye başladım. Akşamüstü göz açıp kapayıncaya kadar geçiverdi. O günkü kazancımız 22,50 Dolardı. Keough'un söz verdiği gibi karı bölüştük. Hisseme 11,25 Dolar düşmüştü. Yetimhaneye dönerken sevinçten eteklerim zil çalıyordu. Günlük kazancım, haftalık kazancımı geçmişti. Doğrusu bu vurgun, yaz tatilini sayfiyede geçirmememe değerdi.
Adalet Binasının bulunduğu alan kentin tam ortasındaydı. Jimmy'le Molly Ann oraya geldiklerinde, alan en güzel pazarlık giysilerini giymiş kent halkıyla dolmuştu bile. Ortalıkta bir bayram havası esiyordu. Çocuklar oradan oraya neşeyle koşuyorlar, büyükler aralarında heyecanlı heyecanlı konuşuyorlardı. Duruşma binasına doğru ilerleyen Jimmy'le Molly Ann'ın çevresini aldılar. Hepside Jimmy'e dokunmak onun sırtını sıvazlamak istiyordu. Halkın kimden yana olduğunu anlamamak için aptal olmak gerekirdi.
Sam Fitch'le Şerif caddenin karşı tarafında, Fitch'in mağazası önünde duruyorlardı. Şerif, " Hiç hoşuma gitmiyor bu durum." diye başını salladı. "Hiç."
