Perihan Ertekin
@ertknp
Kendinden vazgeçen insanın başka bir yuvası olmazmış.
Çocukken yaşadıklarımızla ilgili çok fazla seçeneğimiz yoktur. Ama bir yetişkin olarak neler yapabileceğimizi doğru değerlendirirsek üstlenmiş olduğumuz "kurban" modelinden çekip çıkarabiliriz kendimizi.
Bir çocuğun dünyasının bir erişkinden en büyük farkı yaşanan herhangi bir sorunun suçlusu olarak kendini görmesi ve sorgulama kapasitesi henüz yeterince gelişmemiş olduğu için, sanki gerçekmiş gibi bunu tüm kalbiyle kabul etmesi ve buna inanmasıdır.
Bazen yaşadığımız bir kaybın ardından tüm kayıplarımız yeniden canlanır. Aslında insan öncesinde yeterince akıtamadığı tüm gözyaşlarını bir yerde biriktirir.
Ağlamak bazen bir şeylerin yolunda gitmediğini çevremize itiraf etme biçimimizdir.