Lavinia

Lavinia
@erturkshavvanur
Mutluluğun mezarları, yalnızlığın heykeli var. - Özdemir Asaf
Öğrenci
4 Eylül 2005
6 okur puanı
Mayıs 2022 tarihinde katıldı
Ben üzgündüm ama onlara 'yorgunum' dedim.
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
"Bulutlar zaten yıldızlara intihar ipi takmış ölüler." "Efendim?" "Bulutlar, ölü" "Nerden çıkardın bunu?" "Tavan benim. Ben karar verdim. Gün boyu ölü varlıkları tavanda sallanıyor işte..." "Peki...Gri bulutlar?" "Ölürken pişman olanlar." "Yağmur?" "Ölürken pişman olan bulutların ağlaması."
İyileşmiyor,sadece susmayı öğreniyor yara..
Beni güzel hatırla! Bunlar son satırlar. Farzet ki bir rüzgardım, esip geçtim hayatından. Ya da bir yağmur, sel oldum sokağında. Sonra toprak çekti suyu, kaybolup gittim. Belki de bir rüyaydım senin için, uyandın ve ben bittim. Beni güzel hatırla! Çünkü sevdim seni, her şeyini... Sana sırdaş oldum, dost oldum, koynumda ağladın... Yüzüne vurmadım hiçbir eksikliğini. Beni üzdün, kınamadım. Alışıktım vefasızlığı, el oldun aldırmadım. Beni güzel hatırla! Sayfalarca mektup bıraktım sana. Şiirler yazdım her gece, çoğunu okutmadım** Sakladım günahını sevabını içimde. Sessizce gittim. Senden öncekiler gibi sen de anlamadın. Beni güzel hatırla! Sana unutulmaz geceler bıraktım, Sana en yorgun sabahlar, gülüşümü, gözlerimi sonra sesimi bıraktım. En güzel şiirleri okudum gözlerine baka baka. Söylenmemiş "merhaba" lar sakladım her köşeye, Vedalar bıraktım duraklarda. Ne ararsan bir sevdanın içinde fazlasıyla bıraktım ardımda. Beni güzel hatırla! Dizlerimde uyuduğunu düşün, saçını okşadığımı, üşüyen ellerini ısıttığımı düşün. Mutlu olduğun anları getir gözünün önüne. Birazdan kapıdan içeri gireceğimi düşün. Şaşırtmayı severim, biliyorsun. Bu da sana son sürprizim olsun. Şimdi seninle yaşanan günleri ateşe veriyorum. Beni güzel hatırla, gidiyorum...
İnsanlar, ama özelliklede gençler hayatın baharında tüm sevinçlere açık olacaklarına, hayatı birbirlerine zehir ediyorlar, günlerini birbirlerine surat asarak geçiriyorlar ve kaybettikleri şeylerin bir daha yerine konulmaz olduğunu gördüklerinde iş işten geçmiş oluyor.