erva

O buhar içinde hatırlıyorum ki, o civarda insanlar korkunç şeylerdi. Garip gözleri vardı. Sabah sabah damlıyorlar; nasıl kazık atacağız birisine diye, fırıl fırıl, yalnız hamallarla çuvalların gezindiği sokaklarda dolaşıyorlardı. Bütün mesele bir yere mal yığmaktı. Bütün mesele ötekini kafese koymaktı. Zamanlar normaldi ama bu normal zamanlarda da onlar, anormal zamanlar için pişiyorlar, sanki bugünü bekliyorlardı.
Sayfa 15·Kitabı okudu
Reklam
Kendi peşimi bile bıraktım.
Sayfa 10·Kitabı okudu
Nasıl birbirinden bu kadar ayrı, birbirini bu kadar tanımayan insanlar bir şehirde yaşıyor?
Sayfa 9·Kitabı okudu
Kimdir bu sokakları dolduran adamlar? Bu koca şehir, ne kadar birbirine yabancı insanlarla dolu.
Sayfa 9·Kitabı okudu
Ben bir acayip oldum. Gözüm kimseyi görmüyor, kimsenin kapımı çalmasını istemiyorum.
Sayfa 1·Kitabı okudu
Reklam