Ervira Fərzəliyeva
@ervira
İnsanlar görmeyi beklediklerini görürlerdi.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bulunmayı istemeyen birini bulmak her zaman zor olmuştur.
Gözler ruhun aynasıdır derler.
Onu ilk gördüğü andan itibaren - hayır, hatta onu görmeden önce
sadece varlığını hissettiği andan itibaren - ortam canlanmış, heyecan ve coşkuya boğulmuştu. Ve o da canlanmıştı, yıllardır hiç hissetmediği bir biçimde, sanki her şey aniden yenilenmiş, parıldamış, tutku ve hayallerle dolmuş gibi canlanmıştı.
Benedict'in gözlerine baktığında Sophie, onun, ruhunun ta içini görebildiğine dair tuhaf bir duyguya kapılıyordu.