Esmanur şanlı
@esanli137
4 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
İnsanlar neşesizdi; yüzleri en az kıyafetleri kadar solgun görünüyordu.Mutlulukları eskimiş,acılarına yama yapılmıştı.Ve adımlarında bitmek bilmeyen bir telaş vardı.Durmadan ordan oraya koşuşturup duruyor,dükkanlara girip çıkıyor,çoğunlukla bağırarak konuşuyorlardı.
Reklam
Hiçbir insan, sokakta gördüğü başka bir insanı durduk yere incitmez;mesela gidip onun saçını çekmez veya kolunu kırmaya çalışmaz.Fakat bir ağaca düşüncesizce yaklaşıp yapraklarını koparabilir,dallarının kırabilirsiniz.Ağaçlarda insanlar gibi acı çekerler ancak bunu bizim algılayabileceğimiz biçimde gösteremedikleri için onların acı çekmediğini düşünürüz.Bir çiçeği koparmak,bir yaşamı sonlandırmaktır.Fakat bu,doğru.Lütfen çiçekleri koparmayınız!
Fakat ne olursa olsun tohum da,çicek de,ağaç da ilgi istiyordu. Büyüyüp gelişmeleri için ilgiye muhtaçlardı.Aslında her canlı öyleydi
Çünkü mutsuzluk bir çuvalın içine büsbütün sığamayacak kadar kibirlidir.
Neden bu kadar yabancıyız birbirimize,üstelik bu kadar yakınken?
Reklam