Kimse kötü şeylere ya da kötü sandığı şeylere isteyerek yönelmez ve göründüğü kadarıyla iyi şeyler yerine kötü sayılan şeylerin peşinden koşmak insanın doğasında yoktur. Ve iki kötü arasında seçim yapmak zorunda kaldığı zaman, daha küçüğünü seçmek elindeyse kimse daha büyüğünü seçmez.
Eğer hoş olan iyi ise, yaptığı şeylerden daha iyi şeyler olduğunu ve bunları yapmanın mümkün olduğunu bilen ya da sanan biri daha iyi şeyler yapmak elindeyse bunları yapar. İnsanın nefsine yenilmesi cehalet, nefsine hâkim olması da bilgeliktir.