Hep böyle çocuksu mu bakar senin gözlerin?
Hep böyle içinde uzak bir işik mi yanar? Bakışlarında beni dinlendiren bir şey var; Kıyısındaymış gibi en sakin denizlerin... Bir yelkenliyim şimdi ben senin limaninda Fırtınalardan geldim sende dinleniyorum. Bu huzur, bu sessizlik hiç bitmesin diyorum;
En eşsiz dakikalar sürsün senin yaninda... Hiç yumma gözlerini, ışığın eksilmesin, Gündüzüm aydınlığım , ipek böcegim benim!
Güz bahçemde açılmış o son çiçegim benim!
Yorgun kalbim seninle elem nedir bilmesin;
Ayırma gözlerimden çocuksu gözlerini, O sakin o yalansiz, o kuytu gözlerini.
Ümit Yaşar OĞUZCAN