Papatya

Papatya
Halbuki Aşk ! Başka ne olsundu hayatın mazereti ..
...,Ama göz kenarları neşelendiği için hafifçe kırışmıştı. Hep öyle kalsinalr istedim . Mutlu olmasını ...
Biraz az sanırım .. Fazlasıyla az ....
Tanrım! Bir anlık mutluluk! Koskoca bir ömür de az şey mi ..?
Yeryüzünde beni sorguya çekmeyen , bana acı vermeyen insan kalmış mıydı hala gerçekten ?. ..
Sevinçten titriyordum, çünkü hiç birşey ruhumuzu, yakıcı bir isteğin birdenbire yerine gelmesi kadar altüst edemez.
Sonra bir zaman gelir, insan değişir ve her şeyi bambaşka görmeye başlar. Gazap Üzümleri / John Steinbeck