Nobel komitesinin yazarla ilgili açıklaması çok yerinde. Gerçekten de bu yeni bir tür. Bir öykü ya da romanın sınırlarını aşmış, onların yapamayacağı şeyi başarmış bir anlatı. Kitabı okurken yer yer zorlandım. Akıcı bir anlatım, iyi bir çeviri olmasına rağmen gerçekliğe, bu gerçekliğin yalınlığına uzun süre dayanmak zor geliyor insana. Kitabın içinde o bütünü oluşturan küçük küçük öyküler bir yerden sonra dayanılmaz geldiği için kitabın sonlarına doğru hissizleşiyorsunuz. Tıpkı büyük bir travma yaşadığında insanın geliştirdiği savunma mekanizması gibi. Yazarın diğer kitapları için sanırım bir süre bekleyeceğim ama şimdilik bu kitabı okuduğum için çok memnunum.