sen yazmışsın da parçalarından kopup kalbime dokunur gibi
yüreğimden öpüp gözlerimden çıkar gibi
Sensizligi düşündürüp seni simdide yaşamak gibi
Özlemeden ozlendirecek gibi...
#shns#
Bir an kayboldun gibi! yaşadım kıyameti
Yoruldun ama buldun ey kalbim emanetiYeniden su yürüdü dalıma yaprağıma
Bir bakışın can verdi kurumuş toprağımaÇiçeğe durdu kalbim içtim parmaklarından
Göz çeşmem suya erdi sevda kaynaklarındanBir aydınlık denizin sonsuz derinliğinde
Yüzüyorum gözünün yeşil serinliğindeBir ışık bir kelebek biraz çiçek biraz kuş
Yeni bir ülke yüzün ellerimde kaybolmuşSoluğum bir kuş gibi uçuyor ellerine
Kapılıp gidiyorum saçının sellerineGözlerinden göğüme sayısız yıldız akar
Bir gülüşün içimde binlerce lamba yakarBir kurtuluştur o an çağrılsa senin adın
Sesin ne kadar sıcak sesin ne kadar yakınTabiat bir bembeyaz gelinlik giymiş gibi
Yüzüme kar yağıyor sanki elinmiş gibiSensiz geçen zamanı belli yaşamamışım
Sensizlik bir kuyuymuş onu aşamamışımBir yol buldum öteye geçerek gözlerinden
İşte yeni bir dünya peygamber sözlerindenÖlüm bize ne uzak bize ne yakın ölüm
Ölümsüzlüğü tattık bize ne yapsın ölüm Erdem Bayazıt
Güzel sesinle dokundugun kalbi, güzel bakışınla sahiplenişin dünyanın sonsuz boşlukta benim için bir şeyler sakladığını hissettirirken seni de kendimde nereye yerleştirdiğimi hatırlatıyor.
Koşulsuz sevgiyle bakan gözlerde hem korkuyu hem korkusuzlugu aynı anda yaşamanın tadını kendine mi sakladın? Hepsini duyan birisi için seslenirken, gözlerimi kapadigimda beliren senle karşılaşıyorum.