#sbtshn#
Yavaş yavaş ölüyoruz, yavaş yavaş öldürüyoruz...
Zamanı öldürüyoruz, içimizden atamadiklarimizi, eksik kalan bazı şeyleri, kendimizle celistigimiz düşünceleri ve olması gerekenleri olduramadigimizda yine öldürüyoruz... tüm bunlar ölürken tek olmuyorlar kendimizden bir şeyler de gömüyoruz.
Asıl üzüldüğümüz koparak giden hisler oluyor.