eslema
@eslemaaok
geçer gider hacegân ve ahûlar ve zaman.
68 okur puanı
Mart 2024 tarihinde katıldı
Virginia Woolf, Kadınlar ve Kurgu üzerine kafasına takılan sorulara yanıt ararken yaptığı araştırmaları ele alarak Kendine Ait Bir Oda adlı eserini yazmıştır. Woolf, tarih boyunca kadınların edebiyata eser vermediğini fark eder ve bunun altında yatan sebepleri sorgulamaya başlar. Araştırmaları sırasında kadınların “utanç verecek kadar bilgili” olarak nitelendirildiğini görür ve bu yargının kaynağını irdelemeye koyulur.
Woolf’a göre asıl mesele şartlardır. Kadınlara sunulan –ya da sunulmayan– şartlar. Kendi özel alanlarının olmaması, maddi imkan sunulmaması, okumaları için fırsat tanınmaması; kadınların edebiyatla uğraşmaya layık görülmemesi bu sebeplerden bazılarıdır. Küçük yaşlardan itibaren evlendirilen kız çocuklarının hayattaki tek amacının, baba evinde yemek ve temizlik yapmak; eşlerinin evinde ise yalnızca erkeğine hizmet etmek olarak görülmesi, kadınların yeteneklerinden mahrum bırakılmasına yol açmıştır.
Woolf şu soruyu sorar:
Eğer Shakespeare’in bir kız kardeşi olsaydı ve onun da edebiyata ilgisi fark edilseydi, abisine sunulan imkânlar ona da sunulur muydu?
Yoksa diğer kadınlara yapıldığı gibi, ev işi ve çocuk bakımıyla yükümlü tutulup yeteneklerinden mahrum mu bırakılırdı?
Araştırmalarına devam eden Woolf, zamanla kadınların edebiyata adım attığını gözlemler. Önce erkek takma adlarıyla yazmaya başlarlar; ardından bazıları cesaretlerini toplayarak kendi isimleriyle eser verir. Ancak güçlü ve özgün cümleler kurmakta zorlanırlar. Çünkü “kadın ve kurgu” kavramları, toplum tarafından yan yana düşünülmeye alışık değildir.
Zaman ilerledikçe edebiyatla ilgilenen kadınların sayısı artar; fakat bu kez de erkekler tarafından aşağılanırlar, toplumdan destek görmezler ve ortaya koydukları işler başarı olarak değerlendirilmez. Buna rağmen kadınlar pes etmez. Kendilerini
