Gitmiyor kafamdan gülüştüğümüz o anlar
Derdim hep içimden "Derdim olsa, tek o anlar"
Her an düşüncen zehirler akrep, yelkovan
Hiç mi üzülmedin beni görse düşmanım ağlardı
YalnızlıkPsikoloji
Yalnızlık, çoğu insanın düşündüğü gibi sadece fiziksel olarak tek başına olmak değildir. Asıl mesele, kişinin duygusal olarak bağ kurabildiği insanların eksikliğini hissetmesidir. Bu yüzden bazı insanlar kalabalık sınıflarda, aile ortamlarında veya arkadaş gruplarında bile yalnız hissedebilir.
Psikolojik açıdan yalnızlık, beynin bize verdiği bir sinyal olarak görülebilir. Nasıl susadığımızda vücudumuz suya ihtiyaç duyduğunu haber veriyorsa, yalnızlık hissi de sosyal ve duygusal bağlara ihtiyaç duyduğumuzu gösterebilir.
Uzun süre devam eden yalnızlık, kişinin düşüncelerini etkileyebilir. İnsan zamanla 'Kimse beni anlamıyor', 'Kimsenin umrunda değilim' gibi düşüncelere kapılabilir. Bu düşünceler arttıkça kişi insanlardan daha fazla uzaklaşabilir ve yalnızlık döngüsü oluşabilir.
Burada önemli olan nokta şudur: Yalnızlık bir karakter özelliği değildir. Bir insanın değersiz olduğunu da göstermez. Bu, kişinin o dönemde ihtiyaç duyduğu duygusal yakınlığı yeterince hissedemediğinin bir işaretidir.
Bu nedenle psikolojide amaç yalnızlığı yok etmek değil, kişinin kendisiyle ve çevresiyle daha sağlıklı bağlar kurabilmesine yardımcı olmaktır. Çünkü insan, doğası gereği bağ kurmaya ihtiyaç duyan sosyal bir varlıktır.
Mesafe Koymak ve Öz SaygıPsikoloji
Mesafe koymak, öz saygının bir göstergesidir. Çünkü öz saygı, kişinin kendi duygularına, ihtiyaçlarına ve sınırlarına değer vermesidir.
Bir ilişki, arkadaşlık ya da ortam sürekli olarak seni yıpratıyor, üzüyorsa veya kendini değersiz hissettiriyorsa, orada kalmaya devam etmek yerine mesafe koyabilmek sağlıklı bir davranıştır.
Mesafe koymak; karşı tarafı cezalandırmak, kin tutmak ya da kaçmak anlamına gelmez.
Asıl amacı, kişinin kendi ruhsal dengesini koruması ve duygusal sınırlarını güvence altına almasıdır. Bazen insanları sevmeye devam ederken bile onlardan uzak durmak gerekebilir. Çünkü öz saygı, sadece başkalarını değil, kendini de önemsemeyi gerektirir.
Kısacası, "Mesafe koyuyorum çünkü değersiz olduğumu düşündüğüm için değil; kendime değer verdiğim için." düşüncesi öz saygının temelini yansıtır.
Artık hayal paradise, günahlar içinde süzülüyorum
Terk etti duygularım beni, sanma olanlara üzülüyorum
Kalbimle savaşım bitti, artık içip seni düşünmüyorum
Kendimle bırakıp gittin, soğudum, daha da üşümüyorum