esma kısmet
@esmaksmt
10 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Adım Sevgi, 25 yaşındayım. Eski sevgilim tarafından on yedi bıçak darbesiyle katledilmeye çalışıldım, neden biliyor musunuz sayın insanlar? Onu sevmiyorum diye. Birine canice saldırmak bu kadar kolay bir sebebe dayanıyor artık günümüzde. Birini seviyorsunuz ve o size bir şey hissetmediği için sevginizi bu şekilde dile getiriyorsunuz. Pardon! Hangi oldu çıkma dil bu? Hangi kitapta yazıyor? Kim söylüyor bunu, kim öğretiyor? Bir baba, bir anne öğretiyor. Kızına geç dışarı derken, oğlunu sokakta büyüten, kızına sakın biriyle görmeyeyim seni derken, oğluna "yakışır benim oğluna" diyen bir toplum öğretiyor.
Reklam
Bazen zorlamanın anlamı olmaz arkadaşım, çünkü olmuyorsa olmuyordur, sevmiyorsa sevmiyordur, gelmiyorsa gittiği bir yer vardır, hatırlamıyorsa bir önem arz etmiyordur onun için. Bazı şeyler çok nettir. Seven insan çabalar kaçmaz, gitmez, yorulmaz ama o hep gitti, o hep küçücük bir yalana sığındı. Ve sen kendini hep avuttun. Herkese baş kaldıran sen ona neden boyun eğdin? Konuşsana biraz, bahsetsene seni bu soğukta hiç üşütmeyen acından. Dimdik duran omuzların sevdanın ağırlığıyla mı düştü böyle? Nasıl bir his?
"Çalınan çocukluğunun intikamını alıyor aklınca." "Peki, neden senden?"
"Maalesef babam süreci pek iyi yönetemedi, çocuğunla eşit derecede sevemeyeceğin, eşit şartları sunamayacağın bir çocuğun sorumluluğunu almayacaksın. O kadar varlıklı olmasına rağmen babam bu garibana yeni hiçbir şey almazdı, hep benim eskilerimle büyüdü. Babamın da vizyonu bu kadar demek ki. O evden kurtardığı, yatacak sıcak bir yatak, yiyecek çeşit çeşit yemek sunduğu için kendisini iyilik etmiş sanıyordu ama bence yeterli değildi. Çocukluğu, ergenliği maalesef bana öykünerek geçti.
Küçük bir çocukken, anne babanız en güvendiğiniz, en sevdiğiniz insanlardır ve sizin için ha tasız yaratıklardır. Bir söz verdiklerinde tutacaklarından o kadar eminsinizdir ki, o söz tutulmadıysa bir sebepten ötürü, siz sözünü tutmayan yetişkini değil de kendinizi suçlarsınız. Çünkü küçük bir çocuk için anne babası ha talardan münezzehtir. Tutulmayan sözlerin, verilmeyen sevginin, ihmal edilmiş çocukluğunuzun sebebi hiçbir zaman anne babanız değil, sizsinizdir çocuk kalbinizde. Yakıştıramazsınız onlara kötü olan hiçbir şeyi. Eğer bir sıkıntı varsa size davranışlarında, bu siz o sıkıntıyı hak ettiğiniz içindir. Ya altınızı ıslattığınız ya kardeşinizi kıskandığınız ya yemeğin altını kapatmayı zamanında hatırlamadığınız ya kardeşinizin karnını doyurmadığınız ya da bir sınavdan kötü aldığınız içindir. Öyle ya, ana babalar kutsalsa ve kutsal varlıklar hata yapamayacağına göre hatalı olan hep sizsinizdir. Böyle yetiştirilen çocuklar olarak bizler yetişkin olduğumuzda insan ilişkilerimizde bir şeyler ters gittiğinde suçu hep kendimizde ararız, çocukken en güvendiğimiz insanlar olan ebeveynlerimizle kurduğumuz ilişki bir ömre yayılır da böyle ilişki kurarız hayatımıza giren insanlarla.