Esmeraldaaa
@esmeraldaaa
Çok gez ve çok oku böylece her iki durumda da bilen olursun.
Şu anda okuduğu kitap
YOLCULUK SENİNLE BAŞLAR1000Kitap
Simyacı, Paulo Coelho tarafından yazılmış ve ilk bakışta Endülüslü bir çoban olan Santiago’nun rüyasında gördüğü hazineyi bulmak için çıktığı yolculuğu anlatsa da aslında insanın kendi iç dünyasını, hayattaki amacını ve dönüşüm sürecini sembolik bir dille ele alan oldukça katmanlı bir eserdir; Santiago’nun yol boyunca karşılaştığı insanlar, yaşadığı kayıplar ve aldığı kararlar, “kişisel menkıbe” kavramı üzerinden her insanın gerçekleştirmesi gereken bir amacı olduğunu vurgularken aynı zamanda korkuların, alışkanlıkların ve toplumun beklentilerinin bu yoldaki en büyük engeller olduğunu gösterir; kitapta sıkça geçen “bir şeyi gerçekten istersen evren senin için iş birliği yapar” düşüncesi güçlü bir motivasyon sunsa da aslında bunun arkasında cesaret, sabır, risk alma ve sürekli öğrenme gibi daha gerçekçi dinamiklerin olduğu sezdirilir, yani evrenin sunduğu işaretleri fark edebilmek için kişinin önce kendini tanıması ve harekete geçmesi gerekir; ayrıca hikâye boyunca verilen en önemli mesajlardan biri de sonuca ulaşmaktan çok yolculuğun kendisinin dönüştürücü olduğu, insanın asıl hazinesinin dışarıda değil kendi içinde saklı olduğu ve çoğu zaman insanların aradıkları şeyin zaten sahip oldukları değerler olduğudur; bu yönüyle kitap hem sade dili sayesinde kolay okunan hem de okundukça farklı anlamlar çıkarılabilen, okuyucuyu kendi hayatını sorgulamaya ve gerçekten ne istediğini düşünmeye iten bir eser olup, ilham verici olduğu kadar yer yer hayatı idealize eden bir bakış açısı da sunar.
Reklam
Ben de herkes gibiyim. Dünya gerçeklerine oldukları gibi değil de olmalarını istediğim gibi bakıyorum.
HARİKA'nın HARİKALIĞI1000Kitap
Harika Bir Hayat, Hikmet Hükümenoğlu’nun kaleminde yalnızca bireysel bir hayat hikâyesi değil; aynı zamanda Türkiye’nin yakın tarihine sinmiş kırılmaların, dönüşümlerin ve görünmeyen ruh hâllerinin de bir izdüşümüne dönüşür. Roman, bireyin iç dünyasıyla toplumsal değişimlerin kesiştiği o ince çizgide yürür; bu yüzden anlatılan hayat, yalnızca “birinin hayatı” değil, bir dönemin ruhudur.
Eserin merkezinde yer alan karakter(ler), çoğu zaman kendi seçimlerinin sonucu gibi görünen bir hayatın içinde sıkışmış hisseder. Ancak Hükümenoğlu, bu sıkışmışlığı sadece kişisel hatalara ya da duygusal zayıflıklara bağlamaz. Aksine, arka planda sürekli hissedilen bir tarihsel akış vardır: değişen şehirler, dönüşen ilişkiler, hızlanan yaşam ve bireyin bu hız karşısında yavaş yavaş kendini kaybedişi…
Romanın geçtiği zaman dilimi, Türkiye’nin modernleşme sancılarının, kentleşmenin ve bireyselleşmenin giderek arttığı bir dönemi ima eder. Özellikle şehir hayatının yarattığı yabancılaşma duygusu, karakterlerin iç dünyasında derin izler bırakır. Kalabalıklar içinde yalnızlaşan insanlar, dışarıdan bakıldığında “yerleşmiş” hayatlar kurarken içten içe bir boşluk hissiyle mücadele eder. Bu noktada yazar, bireyin yalnızlığını tarihsel bir bağlama oturtur: çünkü bu yalnızlık, sadece kişisel değil, çağın bir sonucudur.
Hükümenoğlu’nun anlatısında dikkat çeken bir diğer unsur, geçmiş ile şimdi arasındaki geçişlerin akışkanlığıdır. Anılar, bir anda bugünün içine sızar; geçmişte yaşanan küçük bir kırılma, bugünkü bir kararın temelini oluşturur. Bu yapı, romanı doğrusal bir hikâye olmaktan çıkarır; zaman, karakterlerin zihninde parçalanır ve yeniden kurulur. Böylece okur, yalnızca olayları değil, olayların karakterlerin ruhunda bıraktığı izleri de deneyimler.
Romanın olay örgüsü, büyük dramatik
